Αργυρούς Σταυρός του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος

 

Χρυσούς Σταυρός του Βασιλικού Τάγματος του Γεωργίου Α'

 

Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας

 

Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως (δις)

 

Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ' Τάξεως

 

Μετάλλιο Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913 (Ελληνο-Τουρκικός με διεμβολές για τις μάχες Ελασσόνας, Σαρανταπόρου, Γιανιτσών, Οστρόβου, Αετορράχης και Ιωαννίνων)

 

Μετάλλιο Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913 (Ελληνο-Βουλγαρικός με διεμβολές για τις μάχες Κιλκίς-Λαχανά, Μπέλες και Κρέσνας-Τσουμαγιάς)

 

Μετάλλιο Διασυμμαχικής Νίκης 1918

 

Μετάλλιο Πολέμου 1940-1941

 

 

 Παναγιώτης Δ. Καγκελάρης - 'Ελληνας Διπλωμάτης και Συλλέκτης

 

ΣΠΥΡΙΔΩΝ Κ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
(1891-1983)

Σπυρίδων Κ. Θεοδωρόπουλος - Υπολοχαγός του Ελληνικού Στρατού

Φωτογραφία (1917) του Σπυρίδωνος Κ. Θεοδωρόπουλου (1891-1983)
με στολή Υπολοχαγού του Ελληνικού Στρατού

[Συλλογή Φωτεινής Θεοδωροπούλου]

 

Γιός του Κωνσταντίνου Θεοδωρόπουλου και της Φωτεινής Μιχαλίτση, ο Σπυρίδων γεννήθηκε στην Κορώνη.  Κατετάγη εθελοντικά στον Ελληνικό Στρατό (1910), όπου αρχικά υπηρέτησε ως υπαξιωματικός και από το 1916 ως μόνιμος αξιωματικός.  Μετέσχε στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913) ως Δεκανέας του 9ου Συντάγματος Πεζικού της IV Μεραρχίας (μετέπειτα XIV Μεραρχίας) του Β' Σώματος Στρατού, προαχθείς στο πεδίο της μάχης σε Λοχία και Επιλοχία και μετά το τέλος του πολέμου σε Ανθυπασπιστή.  Ως Υπολοχαγός του 12ου Συντάγματος Πεζικού της ΙΙΙ Μεραρχίας του Β' Σώματος Στρατού πολέμησε ηρωικά στο Μακεδονικό Μέτωπο κατά τις επιχειρήσεις του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1918) προαχθείς επ'ανδραγαθία σε Λοχαγό.  'Ελαβε, επίσης, μέρος στην Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-1922).  Λίγο πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ανεκλήθη στην υπηρεσία (1936) με το βαθμό του Αντισυνταγματάρχου και τοποθετήθηκε Διευθυντής της Παθητικής Αεράμυνας της χώρας προαχθείς σε Συνταγματάρχη.  Η σχετική νομοθεσία και η κατασκευή καταφυγίων και οχυρώσεων (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων του Λυκαβηττού) αποτελούν αποτέλεσμα του έργου του, για το οποίο έτυχε προσωπικής προφορικής ευαρέσκειας από τον Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά.

Στο πλαίσιο της μεγάλης Διασυμμαχικής επίθεσης και καταδίωξης των βουλγαρικών δυνάμεων προς βορράν (που οδήγησε τους τελευταίους στη συνθηκολόγηση) έφθασε στα Σκόπια και πέραν αυτών μέχρι την Πρίστινα, ενώ επιστρέφοντας στάθμευσε στη Σόφια.  Πολέμησε ηρωικά κατά τη διάβαση του ποταμού Τσέρνα (Μαυροπόταμος ή Εριγών) και την επίθεση και κατάληψη των εχθρικών θέσεων στο ομώνυμο φαράγγι που ακολούθησε (Σεπτέμβριος 1918).  Ομοίως, κατά την ελληνική προέλαση με στόχο την κατάληψη του Δορυλαίου (Εσκί Σεχίρ) και του Ακροϊνού (Αφιόν Καραχισάρ) που κατήχαν οι επαναστατικές δυνάμεις της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, διακρίθηκε και τραυματίσθηκε σοβαρά στη φονικότατη μάχη του Αβγκίν (γνωστότερη ως δεύτερη μάχη του Ινονού), κατά την οποία, αφού κατέλαβε το εχθρικό χαράκωμα, καταδίωξε τον εχθρό και απέκρουσε εικοσιδύο αλλεπάλληλες αντεπιθέσεις του (Μάρτιος 1921).

Λοχαγός Σπυρίδων Κ. Θεοδωρόπουλος - 'Αννα Δ. Ιωαννοπούλου

Φωτογραφία (1922) του Λοχαγού Σπυρίδωνος Κ. Θεοδωρόπουλου (1891-1983)
και της 'Αννας Δ. Ιωαννοπούλου (1900-1985)

[Συλλογή Φωτεινής Θεοδωροπούλου]

Για τη στρατιωτική του σταδιοδρομία τιμήθηκε με τα παράσημα του Αργυρού Σταυρού του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος και του Χρυσού Σταυρού του Βασιλικού Τάγματος του Γεωργίου Α'.  Για την πολεμική του δράση του απενεμήθη το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας, ο Πολεμικός Σταυρός Β' Τάξεως (δις) και το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Δ'και Γ' Τάξεως, καθώς και τα αναμνηστικά μετάλλια των Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913 (του Ελληνο-Τουρκικού με διεμβολές για τις μάχες της Ελασσόνας, του Σαρανταπόρου, των Γιανιτσών, του Οστρόβου, της Αετορράχης και των Ιωαννίνων και του Ελληνο-Βουλγαρικού με διεμβολές για τις μάχες του Κιλκίς-Λαχανά, του Μπέλες και της Κρέσνας-Τσουμαγιάς), της Διασυμμαχικής Νίκης 1918 και του Πολέμου 1940-1941.  Επίσης Διαμνημονεύθηκε στην Ημερήσια Διαταγή πέντε φορές, το 1913 (δις), 1918 και 1921 (δις) και του απενεμήθησαν δυο Γωνίες Εκστρατείας (1919).  Προς τιμήν του, η Τάξη 2023 της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ) υιοθέτησε το όνομά του ως του Ήρωά της.

Το 1923 έγινε ο γάμος του με την 'Αννα Δ. Ιωαννοπούλου (1900-1985), που ανέπτυξε έντονη εθελοντική φιλανθρωπική δράση και από την οποία απέκτησε την Φωτεινή (1925-2018), μητέρα της Ντιάνας Μακρή-Καγκελάρη (1959), και τον Δημήτρη (Μίμη) Θεοδωρόπουλο (1928).  Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή δίδαξε ως Καθηγητής στο Στρατιωτικό Σχολείον Επιμελητείας και Διαχειρίσεως.  Ως ανάπηρος πολέμου τέθηκε σε τιμητική αποστρατεία και πολεμική διαθεσιμότητα, ενώ μετά την ανάκλησή του δίδαξε και στη Σχολή Ευελπίδων.  Την περίοδο του Μεσοπολέμου σχεδίασε και ανοικοδόμησε ιδιωτικά αριθμό μονοκατοικιών και πολυκατοικιών στο Κολωνάκι, την Πλάκα και το Ηράκλειο Αττικής.  Κατά την ξένη κατοχή (1941-1944) ανέλαβε τη διεύθυνση του αγροκτήματος και οινοποιϊου "Κτήμα Πύργου Βασιλίσσης" και διαχειριζόταν την κτηματική περιουσία των επιχειρήσεων του Ιωάννη Σερπιέρη, μέχρι και το 1965.  Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο ίδρυσε το εργοστάσιο Σαπωνοποιίας και Καλυντικών "Peter's" (1950), που λειτούργησε επί μια περίπου εικοσαετία.  Τόσο εκείνος, όσο και η σύζυγός του απεβίωσαν στην Αθήνα.

 

Συνταγματάρχης Σπυρίδων Κ. Θεοδωρόπουλος

Φωτογραφία (1940) του Σπυρίδωνος Κ. Θεοδωρόπουλου (1891-1983)
με στολή Συνταγματάρχου του Ελληνικού Στρατού

[Συλλογή Φωτεινής Θεοδωροπούλου]

English

 

 

 

Copyright © 1998 μέχρι σήμερα:  Παναγιώτης Δ. Καγκελάρης
Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος

Επιτρέπεται η αντιγραφή των περιεχομένων στο παρόν πληροφοριών μόνο για προσωπική σας χρήση.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση κειμένου ή εικόνων αρκεί να γίνεται αναφορά και σύνδεση στην πηγή.
Δεν επιτρέπεται η αναπαραγωγή, διανομή ή πώληση των εν λόγω πληροφοριών,
χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του συγγραφέα.