Αργυρούς Σταυρός του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος

 

Χρυσούς Σταυρός του Βασιλικού Τάγματος του Γεωργίου Α'

 

Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας

 

Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως (δις)

 

Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ' Τάξεως

 

Μετάλλιο Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913 (Ελληνο-Τουρκικός με διεμβολές για τις μάχες Ελασσόνας, Σαρανταπόρου, Γιανιτσών, Οστρόβου, Αετορράχης και Ιωαννίνων)

 

Μετάλλιο Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913 (Ελληνο-Βουλγαρικός με διεμβολές για τις μάχες Κιλκίς-Λαχανά, Μπέλες και Κρέσνας-Τσουμαγιάς)

 

Μετάλλιο Διασυμμαχικής Νίκης 1918

 

Μετάλλιο Πολέμου 1940-1941

 

 

 Παναγιώτης Δ. Καγκελάρης - 'Ελληνας Διπλωμάτης και Συλλέκτης

 

ΣΠΥΡΙΔΩΝ Κ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
(1891-1983)

Σπυρίδων Κ. Θεοδωρόπουλος - Υπολοχαγός του Ελληνικού Στρατού

Φωτογραφία (1917) του Σπυρίδωνος Κ. Θεοδωρόπουλου (1891-1983)
με στολή Υπολοχαγού του Ελληνικού Στρατού

[Συλλογή Φωτεινής Θεοδωροπούλου]

 

Γιός του Κωνσταντίνου Θεοδωρόπουλου και της Φωτεινής Μιχαλίτση, ο Σπυρίδων γεννήθηκε στην Κορώνη.  Κατετάγη εθελοντικά στον Ελληνικό Στρατό (1910), όπου αρχικά υπηρέτησε ως μόνιμος υπαξιωματικός και από το 1916 ως αξιωματικός, αποστρατευθείς με το βαθμό του Υποστρατήγου.  Μετέσχε στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913) ως Δεκανέας του 9ου Συντάγματος Πεζικού της IV Μεραρχίας της Β' Ομάδας Στρατού, προαχθείς στο πεδίο της μάχης σε Λοχία και Επιλοχία.  Ως Υπολοχαγός του 12ου Συντάγματος Πεζικού της ΙΙΙ Μεραρχίας του Γ' Σώματος Στρατού πολέμησε ηρωικά στο Μακεδονικό Μέτωπο κατά τις επιχειρήσεις του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1918) προαχθείς επ'ανδραγαθία σε Λοχαγό.  'Ελαβε, επίσης, μέρος στην Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-1922).  Λίγο πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ανεκλήθη στην υπηρεσία (1936) με το βαθμό του Αντισυνταγματάρχου και τοποθετήθηκε Διοικητής της Παθητικής Αεράμυνας της χώρας προαχθείς σε Συνταγματάρχη.  Η σχετική νομοθεσία και η κατασκευή καταφυγίων και οχυρώσεων (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων του Λυκαβηττού) αποτελούν αποτέλεσμα του έργου του, για το οποίο έτυχε προσωπικής ευαρέσκειας από τον Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά.

Στο πλαίσιο της μεγάλης Διασυμμαχικής επίθεσης και καταδίωξης των βουλγαρικών δυνάμεων προς βορράν (που οδήγησε τους τελευταίους στη συνθηκολόγηση) έφθασε μέχρι τα Σκόπια.  Πολέμησε ηρωικά κατά τη διάβαση του ποταμού Τσέρνα (Μαυροπόταμος ή Εριγών) και την επίθεση και κατάληψη των εχθρικών θέσεων στο ομώνυμο φαράγγι που ακολούθησε (Σεπτέμβριος 1918).  Ομοίως, κατά την ελληνική προέλαση με στόχο την κατάληψη του Δορυλαίου (Εσκί Σεχίρ) και του Ακροϊνού (Αφιόν Καραχισάρ) που κατήχαν οι επαναστατικές δυνάμεις της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, διακρίθηκε και τραυματίσθηκε σοβαρά στη φονικότατη μάχη του Αβγκίν (γνωστότερη ως δεύτερη μάχη του Ινονού), κατά την οποία, αφού κατέλαβε το εχθρικό χαράκωμα, καταδίωξε τον εχθρό και απέκρουσε εικοσιδύο αλλεπάλληλες αντεπιθέσεις του (Μάρτιος 1921).

Λοχαγός Σπυρίδων Κ. Θεοδωρόπουλος - 'Αννα Δ. Ιωαννοπούλου

Φωτογραφία (1922) του Λοχαγού Σπυρίδωνος Κ. Θεοδωρόπουλου (1891-1983)
και της 'Αννας Δ. Ιωαννοπούλου (1900-1985)

[Συλλογή Φωτεινής Θεοδωροπούλου]

Για τη στρατιωτική του σταδιοδρομία τιμήθηκε με τα παράσημα του Αργυρού Σταυρού του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος και του Χρυσού Σταυρού του Βασιλικού Τάγματος του Γεωργίου Α'.  Για την πολεμική του δράση του απενεμήθη το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας, ο Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως (δις) και το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ' Τάξεως, καθώς και τα αναμνηστικά μετάλλια των Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913 (του Ελληνο-Τουρκικού με διεμβολές για τις μάχες της Ελασσόνας, του Σαρανταπόρου, των Γιανιτσών, του Οστρόβου, της Αετορράχης και των Ιωαννίνων και του Ελληνο-Βουλγαρικού με διεμβολές για τις μάχες του Κιλκίς-Λαχανά, του Μπέλες και της Κρέσνας-Τσουμαγιάς), της Διασυμμαχικής Νίκης 1918 και του Πολέμου 1940-1941.  Επίσης Διαμνημονεύθηκε στην Ημερήσια Διαταγή πέντε φορές: 1913 (δις), 1918 και 1919 (δις).

Το 1923 έγινε ο γάμος του με την 'Αννα Δ. Ιωαννοπούλου (1900-1985), που ανέπτυξε έντονη εθελοντική φιλανθρωπική δράση και από την οποία απέκτησε την Φωτεινή (1925), μητέρα της Ντιάνας Μακρή-Καγκελάρη (1959), και τον Δημήτρη (Μίμη) Θεοδωρόπουλο (1928).  Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ως ανάπηρος πολέμου τέθηκε σε πολεμική διαθεσιμότητα, κατά τη διάρκεια της οποίας δίδαξε ως Καθηγητής σε Στρατιωτικές Σχολές.  Αργότερα σχεδίασε και ανοικοδόμησε ιδιωτικά αριθμό μονοκατοικιών και πολυκατοικιών στο Κολωνάκι, την Πλάκα και το Ηράκλειο Αττικής.  Κατά την ξένη κατοχή (1941) ανέλαβε τη διεύθυνση του αγροκτήματος και οινοποιϊου "Κτήμα Πύργου Βασιλίσσης", καθώς και του τομέα των κτηματικών εργασιών των επιχειρήσεων του Ιωάννη Σερπιέρη.  Μετά τον πόλεμο (1948) ίδρυσε το εργοστάσιο Σαπωνοποιείας και Καλυντικών "Peters", που λειτούργησε επί μια και πλέον εικοσαετία.  Τόσο εκείνος, όσο και η σύζυγός του απεβίωσαν στην Αθήνα.

 

Συνταγματάρχης Σπυρίδων Κ. Θεοδωρόπουλος

Φωτογραφία (1940) του Σπυρίδωνος Κ. Θεοδωρόπουλου (1891-1983)
με στολή Συνταγματάρχου του Ελληνικού Στρατού

[Συλλογή Φωτεινής Θεοδωροπούλου]

English

 

 

 

Copyright © 1998 μέχρι σήμερα:  Παναγιώτης Δ. Καγκελάρης
Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος

Επιτρέπεται η αντιγραφή των περιεχομένων στο παρόν πληροφοριών μόνο για προσωπική σας χρήση.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση κειμένου ή εικόνων αρκεί να γίνεται αναφορά και σύνδεση στην πηγή.
Δεν επιτρέπεται η αναπαραγωγή, διανομή ή πώληση των εν λόγω πληροφοριών,
χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του συγγραφέα.